SÜRGÜNÜN MEKTUBU

Sınanmak için saraya gittim,
Layu’nun uğurunu denedim, Choyo şarkısını sundun,
Nişan alamadım,
yeniden Doğu Dağları’na gittim,
Saçlarım beyazdı.
Sonradan yine buluştuk köprünün Güney başında.
Kalabalık dağıldı, sen kuzeye, San sarayına gittin,
O ayrılışa ne kadar üzüldüğümü sorarsan:
Baharın sonunda yaprakların düşmesi gibi bir şey bu,
Düğümler içinde dolanıp bükülmek.
Konuşmanın ne faydası var, konuşmanın sonu yok,
Yürekteki şeylerin sonu yok.
Çocuğu çağırıyorum,
Çömelmesini söylüyorum yere,
Bunu mühürleyip
Bin mil uzağa göndermek için, düşünerek
Rihaku

Yorum bırakın