Halil Abi’yi, hayret ederek izlerim. Ekmeği bile terk edebilir, sigarasını asla.Geçen senede aynıydı bu senede aynı. Gak goş Halil, düzenini hiç bozmuyor. Günde iki paket Samsun sigarası, mahalle kahvesinden bedava çay-kahveciler ondan çay parası almazdı- veya tanıdık biri ısmarlardı… O sigarayı içmiyor adeta yiyor. Halil Abinin sigarasını almak papaza namaz kıldırmaktan daha zordur… Beni her gördüğünde, sağ elini kaldırr, sadece parmaklarını oynatır.”Nereye gidiyon. Nereye gidiyon” kelimeleri uzatarak günde bir kaç kez karşılaşmış olsak da fark etmez, hep sorar… Bir gün yine karşılaştık. ” Halil Abim, Samsun sigarasına devam mı?.” ” Samsun, Samsunnn .Askerliği Samsun’da yaptım”. Normal tabii sigarada Samsun olucak…Bir gün yine her zaman ki gibi selamını alarak Mescidin önünde karşılaştık. ” Halil Abi, Yusuf’la burda resim çektirmişsin, gördüm.Sen Yusuf’u seviyon mu?” Ağzındaki sigarayı, sağ eline aldı, yukarıda tutuyordu,ağzına yakın olsun, Gülerek ve samimiyetle ” Tabii” dedi ve başını salladı… Sıklıkla karşılaştığımız yerdir Hacı Murat Mescidi önü. Selamlaşmadan olmaz. ” Halil Abi,nasılsın?” ”İyi, iyi. İyiler iyi kötüleri kovuyem.” ” Yusuf’u görüyon mu Gümüşhaneli?” ” Görüyem. 25 (şehrin plakası).”Aydın” ”10”. ”Muğla” ” 48”. ”Manisa” ”45”. ”Balıkesir” .Neyse söyler. Bütün şehirlerin plaka numaralarını ezbere bilir. Halil Abi düzenini kurmuş. Hayatı dekaikıyla anlamaya gerek duymuyor… Vay! Halil Abi küfür ediyor. ”Göt veren Turgut bana takılıyo. Her akşam rakı içiyo. Sigara istiyo. Sanki bana sigara alıyo” …Yine günlerden birgün; kahvede oturmuş, Halil Abiyle çay içiyoz. Turgut geldi.” Halil fazla sigara içme ölürsün” ” Göt veren sen geber ben ne öliyem”…Duru parkın orda denk geldik yine bir kez.”Nasılsın Halil Abim” ”İyem. Sagolll” ” Halil Abi sen okuma yazma biliyon mu? ” Okuyemde, yazamiyem” ”Nasıl olur Halil Abi, sen memurluk yapmış adamsın?????? Bazan onun gibi olasım gelir… Adamın dünyası belli ya.. Ben saygı duyuyorum…
