Gece çöktü, sessiz sokak üstünde ince bir sis yürüdü. Küçük bir çocuk, elinde eski bir not ile evden çıktı. Notu kim verdi, hiç bilmiyordu; üstünde tek bir cümle: “Gölü bul.”
Çocuk, ürkek gözlerle yolu izledi. Rüzgâr, ince bir ıslık gibi ötüyordu. Bir süre sonra, önünde küçük, gizli bir göl belirdi. Su öyle duru, öyle sessizdi ki çocuk nefesini tuttu.
Notu su üstüne bıraktı. Kâğıt, yavaş yavaş suya gömülürken, gölde bir ışık doğdu. İçinden ince bir ses yükseldi:
“Sen, yolu seçtin.”
Çocuk gülümsedi. Korku gitti, içi umut ile doldu. Sonra sessizce geri döndü. O gece, hiç kimse onun neler gördüğünü bilmedi.
