Bilgi etkileşimi yapmak hoşuna gidiyordu,ama bazı yürüyen cesetlerin matris çizelgesi sıfırdı, vinyang sembollerini çözemiyorlardı. Etkileşim seviyesi düşük oluyo… cerrahi butikler onlar için uygun beyinler satıyordu olsa da, DNA’ sının sıfırlanması gerekli, diye düşündü, “boşver” dedi, kendine bir çay söyledi.
İzmir gecelerini aydınlatan, ışıklar içinde, göğün keskin parıltısı altında uyumuyordu. Deniz, bir siyah enginlikti. Uzakta, ışıklı devasa binalar şehre üstünlük kuruyordu. X, bedenden azat bilinci ile uzaya yükseliyor, halüsinasyon yansıtıyordu.
En Yakın Arızadan Başla Akşamüstü. Işık ne tam sarı ne tam soluk. Arada kalmış bir saat. Kahve kalabalık ama sesler boğuk. Sanki herkes konuşuyor da kimse bir şey söylemiyor. Ben köşedeyim. O, her zamanki yerinde. Kapıya yakın masa. Kalabalığa uzak. Elektrikçi. Adını söyledim mi, hatırlamıyorum. Zaten önemli değil. Bazı insanlar isimlerinden çok duruşlarıyla kalıyor akılda. […]