Ahmet Coşo, ümilyasyon içine düşmedi. Geldiği gibi aynı kaldı. Buralarda yaşayışı Pirüsvari idi. Ailesini mezellet düşürmemek için, mezelletin acı şarabını içmemek için, biz çocuklarını yükseklere kanatlandırmak istiyordu. İstiyordu, düşünsel olarak kafesi kıramadı. Dosdoğru adamdı. Benim düz kütüklüğüm buradan gelir.
.. günler bazan alev alev yalaz yakıyor bazan sanki canavar çelik dişleri olan dişleri arasında ufalayan bazan tatlı bir buse alnına dokunan günler bir an-ı seyyale akıyor gidiyor gelecekten geçmişe günler bu hay huy arasında taşa oyulmuş güzellik olmalı olsun.
Görmek, güzel bir işlev . İnsanın doğayla kaynaşması. Hayatımız bakışkarımızla şekillenir. Yağmur, kar, güneş, bizim için. Renkler, tüm parıltısıyla bizim. Yıldızlar, gören için ışıldar, çiçekler görülmek içindir. Şehrin gece ışıkları ve tebessüm eden çocukları bizim için!