…:Alaettin Coşkun:…

En Yakın Arızadan Başla Akşamüstü. Işık ne tam sarı ne tam soluk. Arada kalmış bir saat. Kahve kalabalık ama sesler boğuk. Sanki herkes konuşuyor da kimse bir şey söylemiyor. Ben köşedeyim. O, her zamanki yerinde. Kapıya yakın masa. Kalabalığa uzak. Elektrikçi. Adını söyledim mi, hatırlamıyorum. Zaten önemli değil. Bazı insanlar isimlerinden çok duruşlarıyla kalıyor akılda. […]

Çoğu penceresi karanlık, ışıkları anca kendini aydınlatan karanlık bir girişi olan üç katlı eski bir yapıydı. Giriş kapısının yanında yanmayan neon lamba, bir yığın ideogram altında UCUZ OTEL yazıyordu. Mekanik elini sanal cüzdanına attı, fazlaca dijital parası yoktu. Bu gece yatacak bir yer bulmalıydı. Bu cami deposundaki bir tabut bile olabilirdi. İçeri giri resepsiyona yanaştı. […]