Mutluydu Ahmet Coşo.Güvercinleri de özgürdü..Yeşillikler arasından, gökyüzüne yükseliyorlardı.Yaz günleri uzun olduğundan hava kararıncaya kadar güvercinleriyle uğraşıyordu.Günün yorgunluğunu üzerinden alan onu dinlendiren bir uğraştı bu.Hayriye’ye çay yaptırır, kümesin karşısına geçer, alçak taburesine oturur,çayını yudumlar,güvercinlerini seyrederdi.Tatil günlerinde bile erkenden kalkar,sabahın taze havasını kuvvetle içine çeker,güvercinlerinin yanına giderdi.O eski sinirli halleri de kalmamıştı.Her şeye kızmıyordu..Mezarlıkbaşı Soğuk Sokak s.109
