Bu soru, edebiyatın amacının ne olduğuna dair köklü bir tartışmaya kapı aralıyor. Angaje edebiyat, yani belirli bir siyasi, toplumsal ya da ideolojik görüşü desteklemek amacıyla yazılan eserler, edebiyatçının sorumluluğu, özgürlüğü ve amacına dair farklı yorumlar doğurur.
Angaje edebiyatı destekleyenler, edebiyatın dünyayı değiştirebilecek bir güç olduğuna ve toplumsal farkındalık yaratmak gibi bir görevi olduğuna inanırlar. Bu bakış açısına göre edebiyatçılar, eserlerinde toplumsal sorunları ele alarak okurları düşündürmeli, bilinçlendirmeli ve hatta harekete geçirmelidir. Böylece edebiyat, sadece bireysel bir deneyim değil, toplumsal bir sorumluluk da taşır. Sartre gibi düşünürler, sanatçının “taraf tutmaktan kaçınarak bir anlam ifade edemeyeceğini” savunmuştur.
Diğer yandan, edebiyatın tamamen bağımsız ve özerk bir sanat formu olması gerektiğini savunanlar da var. Onlara göre edebiyat, ideolojik hedeflere bağlandığında doğasını kaybeder ve yaratıcılık sınırlandırılmış olur. Yazarların, okurun özgürlüğüne saygı göstermesi gerektiğini düşünen bu görüş, edebiyatın bir propaganda aracına dönüşmemesi gerektiğine inanır. Estetik değerlerin, sanatsal anlatımın ve bireysel keşiflerin ideolojik sınırlarla daraltılması edebi zenginliği sınırlayabilir.
Özetle, angaje edebiyatı empoze etmek, bir kesim için cesur bir sorumluluk örneği iken, diğerleri için yaratıcı özgürlüğe müdahale olarak görülebilir.
