… Günün sabahı yataktan kalkar kalkmaz evden çıktım. Kahvede bir çay içtim. Belediye otobüsüne binip Konak’a indim. Vapur iskelesine gittim. Karşıyaka’ya sık giderdim. Vapurla karşı yakaya geçmeyi seviyordum. Denizi, vapuru takip eden martıları seyretmek hoşuma gidiyordu. Bazen iskelenin önündeki gevrekçiden bir gevrek alır, vapurun arkasında elimle bölüp bölüp martılara atardım. Hiçbiri lokmayı suya düşürmezdi. Havada kaparlardı. Akşam genelde gün batımı vapura biner geri dönerdim. Ufukta batarken kızıllaşan güneşi seyretmek güzel olurdu. Güneş, denizle kucaklaşıyor gibi olur, kararan havayla kaybolurdu. Duyduğum zamandı: ”Beni sevenlerle, yarın görüşmek üzre.” dediğini. Memnuniyetle gülümserim ve kalbimde tatlı bir sevinç duyardım….(İKİ KADIN.. yayına hazırlanıyor)
