– Geçmiş günlerimi düşündüğümde, ne sıkıntılar yaşadığımı; sıkıntılarını paylaştığım insanları hatırladığımda, bir şeylerin yıllarca yanlış gittiğini fark ettim. Koca Alamanyada, insanlar arasında yalnızdım. Nasıl bakayım nasıl göreyim bilemiyordum. Alamanya üzmüştü beni. Yoruluyordum ama ne olursa olsun yaşayacaktım burada; bu, gurbet elde. Çalışıp didinmekten keyfini sürememiştim buraların. İyiliğine koştuğum insanların mutlu olması dışında pek keyfimi artıracak olaylar olmamıştı. Görünen buydu. Uzaktan yansımalar da hüzündü…Ama! Arada mutlu eden olaylar olmasa, yaşadığım yıllara nasıl gelebilirdim?
