Taş devrinde mağarada yaşayan abilerimiz zırhı delen mızraklarıyla aynalı bir geyik avlamışlar. Güzel bir t-bone yemek için hazırlık yapmışlar. Etler hazırlanmış, ateş yakılmış, etrafına toplanılmış, arkadan gitarla “deldi bağrımı melül bakışların” çalınıyor. Etler pişmiş, tam yiyecekken birinin eti yere düşer. Hemen alır ağzına atar. Ağızda güzel bir tat.” vay be çok lezzetli” Diğerleri de merak eder etlerini yere düşürüp ağızlarına atarlar. “bu ne lezzet be kardeşim” Meğer bu abiler tuz mağarasındaymış. Büyük ihtimal Çankırı’da. Çankırı’ da büyük tuz mağaralar var ya! Yemeğe tuz atma böyle keşfedilmiş!!!!
Yeni buluşlar da böyle işte! Adam paçavraların ucuna sopa takmış paspası bulmuş!!!
Diyeceğim; bilgi üretmek, yeni şeyler bulmak lazım!
Ömer Yurttaş’ın makalesinde esinlenerek.
