Muhacir türküsü, muhacir olanların – göçmek zorunda bırakılanların, uğradığı mezalimi ve çektiği sıkıntıyı anlatan bir türküdür.

……… acı benim halime, Yüreklere sızıyım, Gül bahçeli evimde, Gonca gelin gibiydim. Darağacı kuruldu, Ne arandı soruldu, Anam babam kardaşım, Hep bir günde boğuldu. Dört tarafım karanlık, Bu mu acep insanlık, Hep bir kapı kapalı, Hani eski aydınlık.

İşte, bundan sonra ve daima yapacağım minör edebiyatıdır. Majör diliyle değil sokak ağzıyla yapacağım.

Yersiz yurtsuz kalmadık şükür, taş gibiyiz yerimizde, türkümüzde, adet ve geleneğimizde bastırır en yüksek tepedeki insanların kullandığı majör dilini. Dilimizde eski kültürümüze dayanır.

Yazmamak olanaksızdır artık.

Not: Yerinden yurdundan edilen insanlara diyeceğim: Kültürünüzü yansıtan şeyler yapın. Varolma bilinçi- ulusal bilinç; ister belirsiz olsun, ister baskı altında, zorunlu olarak edebiyattan geçer. Siyahların Amerikan Diliyle Yaptıklarına Bakın.

 

Yorum bırakın