Polis abim (saygı ve sevgi ile) görev yıllarında İzmir’in Tenekeli mahallesinde görev yaparken: ” Beyaz bi Doğan’ımız var,camları siyah filim kaplı, içerisi görünmüyor.İki polis arkadaş daha var, tur atıyoz.İzmir’i de dolaşıyoz. Tenekeli’ nın bi sokağından geçiyorduk.Üç kişi duvar dibine oturmuş, esrar içiyor. Biz geçtik. Arkadaşa “Dur. Yedi metre geri git” dedim. Açtım camı ” Dumanı olmayanın imanı olmaz. Vur dumana gel imana” diye bağırdım. Yürüdük gittik. Tenekeli’nin en iyi kahvesi, Garip’in kahveye geldik oturduk.Haa! Garip,kral kahvecidir, mekanı erkenden açar. Garip masaya bir de çiçek koydu.
– Ya Garip boşver.
– Şekil olsun abi!
Üç kişi de geldi az ilerdeki masaya oturdu. Garip, bunlara çay götürdü. Sormuşlar kim bunlar diye. O da – Yeni gelen İzmir Emniyet Müdürünün adamları. Herbirisinin üç adam vurma yetkisi varmış…!! Bir süre sonra adamlardan biri yanımıza geldi. – Abi çok özür dileriz, hata yaptık. Ben de – Bir daha çocukların önünde içtiğinizi görürsem, esrar satıcılığından işlem yaparım.” Not: Polis iyidir.
