Bir kitap ki, her cümle kibrit gibi parlıyor. İmgeler unutulası değil, günlerce kafanızın içinde dolaşıyor. Her kelimesi bir lal- zümrüt misali … Temasal bütünlüğe baktığımızda, üst eleştiri getirmiyor ama bölümlerin içeriğinde konuları tespit edip, hüccetler getirerek, akıl merdivenlerini, yormadan çıkarıyor… Kar gütmeden, insanlık uğruna yazılan kitaplardan ve yazarın insan gelişmesi için kurduğu hayallerini, özümsetecek kadar, delil ve hüccet içeriyor. Zengin olmayan ruhlar dahi hissesini alıyor…Tolstoy kitapları böyle…Aslında üst eleştiri mi…Kararsızım.
(önceden not aldığım cümleleri bir araya getirdim.doğaçlama oldu. uzatabilirim.)
